Κατάθλιψη και διπολική διαταραχή. Αντιμετωπίζεται; Γεννιέται κανείς καταθλιπτικός ή οι περιστάσεις της ζωής τον κάνουν; Αντιμετωπίζεται χωρίς φάρμακα; Βασικά όχι. Αλλά ο συνδυασμός φαρμακοθεραπείας και ψυχοθεραπείας κάνει θαύματα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κανείς είναι να βρει έναν καλό ψυχίατρο και στη συνέχεια έναν θεραπευτή που εργάζεται προσωποκεντρικά ή συνθετικά. Τα φάρμακα εξισορροπούν τους νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο και με βάση αυτή την ισορροπία ο ψυχοθεραπευτής μπορεί να εργαστεί αποτελεσματικά. Ότι κι αν έχει γίνει στη ζωή σου στην παιδική ηλικία όσο τραυματικό κι αν ήταν θα δουλευτεί στο θεραπευτικό δωμάτιο. Αν έχεις σκέψεις να βλάψεις τον εαυτό σου πρέπει να πάρεις αγωγή άμεσα καμία ψυχοθεραπεία δεν θα σε βοηθήσει. Μετά την αγωγή ξεκινάει η ψυχοθεραπεία.
Μεταβίβαση είναι μια έννοια από την ψυχανάλυση του Sigmund Freud. Προβάλουμε στο θεραπευτή τα κοντινά μας πρόσωπα. Έτσι ο θεραπευτής μεταμορφώνεται πχ στον πατέρα μας και όχι μόνο. Με εργαλείο την μεταβίβαση θα θεραπευτούν μια μια όλες οι σχέσεις με την οικογένεια καθώς πίσω από την κατάθλιψη υπάρχει τραύμα. Όπως αναφέρει ο Bowlby δεν έχει δημιουργηθεί ασφαλής δεσμός προσκόλλησης. Μια ερώτηση που προκύπτει αφού παίρνω αγωγή τι χρειάζομαι την ψυχοθεραπεία; Αν σπάσεις το χέρι σου και μπεις στον γύψο δεν πρέπει να μείνεις ακίνητος; Η ψυχανάλυση μιλάει για το παγόβουνο βλέπουμε ένα μικρό μόνο μέρος του την κορυφή. Όχι ότι βρίσκεται από κάτω. Η κατάθλιψη έχει ένα μήνυμα να δώσει χτυπάει καμπανάκι. Πρέπει να ακούσεις το μήνυμα. Με αφορμή την κατάθλιψη ξεκινάς ένα υπέροχο ταξίδι αυτογνωσίας.
Υπάρχει ένα όρος της ψυχοσύνθεσης που λέγεται μεταμορφωτική κρίση. Αυτό που λέει είναι ότι χρειάζεται κάτι πολύ άσχημο να συμβεί για να ξεκινήσει κανείς ψυχοθεραπεία. Έχω δει ανθρώπους που έρχονται να με δουν για ένα χωρισμό και μεταμορφώνεται ολόκληρη η ζωή τους αργότερα. Τελικά ήθελα να μάθω τον εαυτό μου. Η κατάθλιψη θεραπεύεται. Συχνά υπάρχει συνοσυρότητα και κάποια άλλη διαταραχή πχ γενικευμένο άγχος. Η ψυχοθεραπεία χρειάζεται να γίνεται συστηματικά μια φορά την εβδομάδα, αν χαθεί μια συνεδρία πάμε πίσω. Υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο θεραπευτή και το θεραπευόμενο που αν χαθούν αρκετές συνεδρίες η σύνδεση χρειάζεται χρόνο να εγκαθιδρυθεί ξανά. Ξεκινάμε από το μηδέν.
Ο Rogers λέει η θεραπεία είναι η σχέση και καλούμαστε να φροντίσουμε αυτή τη σχέση. Ανάφερα στην αρχή του κειμένου ότι ο θεραπευτής πρέπει να είναι προσωποκεντρικός. Ο πελάτης είναι αρκετά τραυματισμένος για να τον επανατραυματίσουμε, κάποιες σχολές ψυχοθεραπείας κάνουν ακριβώς αυτό. Θα ήταν επικίνδυνο πχ να δουλέψουμε με τεχνικές τις gestalt. Η προσωποκεντρική προσέγγιση θέλει χρόνο αλλά ένα είναι βέβαιο ότι θεραπεύει. Εγώ ως συνθετικός ψυχοθεραπευτής δουλεύω προσωποκεντρικά η Ροτζεριανά. Η εκπαίδευση μου μου έμαθε ότι από όλες τις προσεγγίσεις αποφεύγουμε να εργαστούμε με τον αμιγή συμπεριφορισμό γιατί είμαστε ανθρωπιστικής κατεύθυνσης. Ο συμπεριφορισμός χωρίς το γνωστικό κομμάτι είναι κατάλληλος για να εκπαιδεύεις σκύλους όχι ανθρώπους. Οι άνθρωποι ζητάν συναισθηματική τροφή χρειάζονται την φροντίδα που δεν πήραν σαν παιδιά χρειάζονται να δομηθούν εσωτερικά με όρια που θα τους βάλουμε εμείς. Πολλές οικογένειες είναι χαοτικές. Εδώ τα όρια δημιουργούν ασφάλεια. Χρειάζονται αυτό που τους προσφέρουμε, μια επανορθωτική εμπειρία.